Back to top

Als ik bid voor het oog geneest God soms een been.

Dit artikel is geschreven door Marianne en Koos Bijlsma en is in 1992 verschenen in het blad Vuur waarvan "Lopend Vuur":http://www.cwn-cwj.nl/10068 de opvolger is

Vele mensen, waarvoor ik heb gebeden, zijn genezen. Maar ik heb er moeite mee als er wordt gezegd dat ik beschik over de gave van genezing. Ik spreek liever van een 'bediening tot genezing'. Ik doe mijn werk altijd te midden van de biddende gemeenschap. God werkt niet alleen door mij. Anderen in die gemeenschap worden net zo goed als instrument door Hem gebruikt.

Aan het woord is 'father' Gary Dalmasso. Met zijn team dat dit maal uit 17 leden bestond, was het alweer voor de derde keer dat hij dit najaar in 'De Bron' in Dalfsen een conventie bijwoonde van de CWN. Wie denkt dat Dalmasso en de zijnen regelmatig in het buitenland vertoeven voor het bijwonen van (inter)kerkelijke conferenties, heeft het mis. 'Wij doen dit alleen op uitnodiging. Ooit zijn we eenmaal afgereisd naarde Bahama's voor het uitoefenen van onze bediening.'

In het voor jaar van 1990 kwam hij in contact met de CWN door een bezoek van Martien Parmentier aan één van de seminaries van de Episcopaalse kerk in New York, waar Dalmasso ook zelf zijn opleiding heeft gehad. 'Een vriendin van mij op dit seminarie vertelde hem over onze bediening. Ik werd aan Martien voorgesteld en binnen een half uur vroeg hij mij om naar Nederland te komen. Dat was in mei. Vijf maanden later, in oktober, maakten wij onze opwachting in Dalfsen' memoreert Dalmasso die behoort tot de Episcopaalse (dat is Anglicaanse) kerk in de Verenigde Staten.

Sieraden

Als een roeping van God is Gary Dalmasso in 1976 begonnen op uitnodiging naar plaatselijke gemeenten te gaan om zijn bediening te verrichten. Hij deed dat werk prodeo naast zijn toenmalige bezigheden als importeur van sieraden. 'In 1985 kreeg ik het gevoel dat God van mij vroeg mijn betaalde werk op te geven en erop te vertrouwen dat Hij zou voorzien in alles wat wij nodig hadden om te leven.' In 1986 besloot hij tot de oprichting van de stichting Renewal In Christ Ministries (RICM). Sinds die tijd werkt hij fulltime voor RICM en moeten zijn vrouw en hij rondkomenvan giften die de stichting ontvangt. Dat viel aanvankelijk niet mee. Het eerste jaar bedroeg zijn inkomen 30.000 gulden, wat zeker voor Amerikaanse begrippen niet veel is. Na enkele jaren was RICM evenwel in staat Skip en Cindy Clarquist in diens te nemen die als musici deel uitmaken van Gary's bediening, terwijl ook zijn vrouw Judith sinds twee jaar fulltime voor de stichting werkt. Daarnaast is er een groot aantal vrijwilligers. Naast het bezoeken van gemeenten, organiseert RICM twaalf weekenden per jaar in verschillende delen van de VS.' In Georgia, Illinois. New York en Virginia slaan we dan ons kamp op". Dalmasso benadrukt dat hij zijn bediening verrichtte midden van de biddende gemeenschap. 'Ik kan niet in m'n eentje werken. Ik heb de gemeenschap van gelovigen om me heen nodig om dat hier een grote kracht vanuit gaat." Dalmasso werkt meestal met meerdere teamleden. 'Daardoor is er sprake van een gedeelde verantwoordelijkheid. Als ik alleen zou werken, zou ik me schuldig voelen als genezing bij een zieke zou uitblijven.' Hij wijst op de uiteenlopende gaven die binnen zijn team vertegenwoordigd zijn. "Sommigen hebben een gave speciaal voor jongeren, anderen voor vrouwen, weer anderen voor mannen.'

Schuld belijden

Is schuldbelijdenis vooraf nodig om voor genezing in aanmerking te komen? Dalmasso: 'Natuurlijk zie ik het liefst dat mensen eerst schuld belijden. Maar dat zijn onze menselijke regels. In de praktijk heb ik gemerkt, dat God in sommige gevallen ook geneest zonder dat schuldbelijdenis hieraan voorafgaat. Gods wegen zijn toch heel wonderlijk en vooral ondoorgrondelijk. Soms bidden we voor iemands zieke oog en wordt het been genezen. Of we bidden voor de rug en dan word het hart, het binnenste van de mens genezen. Net als in de Bijbel - van de tien genezen melaatsen kwam er maar één terug om Jezus te bedanken - zien ook wij heden ten dage dat vele genezen zieken vergeten om te danken en tot geloof te komen.

Volgens Dalmasso is genezing ook mogelijk voor mensen voor wie niet specifiek wordt gebeden. Een ongelovige of iemand die kritisch staat ten opzichte van de bediening der genezing kan worden genezen zonder naar voren te komen, doordat hij of zij op dat moment deel uitmaakt van de biddende gemeenschap als Lichaam van Christus'.

'Father Gary' zegt in de loop der jaren in geloof en bediening te zijn gegroeid. 'Aanvankelijk was ik geneigd Hem tijdens m'n gebed allerlei aanwijzingen te geven. Maar ik heb geleerd dat ik Hem moet volgen. Daardoor worden deuren geopend die anders dicht blijven'. Als de Heilige Geest hem iets toevertrouwt raadpleegt hij vertrouwde medegelovigen om na te gaan of de stem werkelijk van God komt. 'In gebed zoeken we zekerheid. Het is dan ook zaak om in dit soort dingen nooit impulsief te handelen. Een enkele keer moet tijdens het bidden een snelle beslissing worden genomen. Mijn ervaring is, dat God op dat soort momenten altijd zeer helder tot mij spreekt.'

Onder Controle

Zelf zegt hij zich lange tijd te hebben verzet tegen het verschijnsel 'rusten in de Geest', dat bekend is van de dienst van handoplegging en gebed op de zaterdagavond tijdens de conventies in Dalfsen. 'Als ik vroeger voor iemand bad en deze dreigde te vallen, stopte ik acuut met bidden. Of ik zette de betrokkene op een stoel om te voorkomen dat hij of zij zou gaan rusten in de Geest. In die tijd was ik bezig alles onder controle te houden. Eigenlijk vertrouwde ik daarmee niet op wat God wilde doen.' Zo'n tien jaar geleden overkwam het Gary Dalmasso dat hij ongewild zelf kwam te rusten in de Geest. 'Ik heb twee uur op de grond gelegen. Het waren de meest diepe, betekenisvolle uren in mijn leven, waarbij ik heel diep door God werd aangeraakt. De Heer vroeg mij toen of Hij vanaf dat moment mijn bediening mocht leiden. Ik heb toen gezegd: 'Natuurlijk Heer'. Vanaf dat ogenblik heb ik ook het rusten in de Geest aan Hem overgegeven.'

Druk programma

Dalmasso's inbreng had tijdens de laatste conventie een ander karakter dan eerder het geval was. 'Men zag mij dit maal minder in de Shalomzaal. Toch had ik iedere dag van de conventie een druk programma. Zo was ik nauw betrokken bij het kinder-en tienerwerk. Bovendien zat ons team elke middag in Makor klaar om voor mensen te bidden. Maar ook ik zelf heb voor mensen gebeden die speciale aandacht nodig hadden.

Onze Amerikaanse gast is enthousiast over de CWN-conventie en haar bezoekers. 'Wij hebben in eigen land verteld over hoe geweldig het is om hier te zijn, hoe liefdevol de mensen voor ons zijn en hoe God hier alom aanwezig is. Op basis van deze enthousiaste verhalen hadden eigenlijk nog meer Amerikanen willen komen. Door tijd- of geld problemen was dat evenwel niet voor iedereen mogelijk'. De CWN heeft de overkomst van twee teamleden betaald; alle anderen hebben de reis en verblijf zelf bekostigd. Hierin kon gedeeltelijk worden voorzien doordat de collecte op zaterdagavond ten goede is gekomen aan de stichting RICM.