Back to top

Komt de profetie uit?

Dit artikel van Kraan is oorspronkelijk in Vuur verschenen en vervolgens opnieuw gepubliceerd in de bundel Charismatische Zielzorg

aug.-sept. 1981

Het is een heerlijke zaak dat ons in de charismatische vernieuwing vaak een overvloed van openbaringsgaven wordt geschonken. Maar er is een grote moeilijkheid, dat allerlei profetieen niet schijnen uit te komen. Zelf heb ik het nu ongeveer vijf jaar geleden tweemaal meegemaakt, dat bij een handoplegging gezien werd, dat mijn hart aan het genezen was, maar dit is (nog) niet gebeurd . Ik heb geen enkele reden om aan te nemen dat deze profetiën uit een troebele bron kwamen, maar ze zijn nog steeds niet bevestigd in de werkelijkheid. En zo hoor ik van vele gevallen. Terwijl er vele andere profetieën en dromen dikwijls letterlijk uitkomen.

Geen "voorspelling".

Onze fout is, dat we de profetie en droom als toekomst-voorspelling benaderen. Als in een serie filmbeelden zien we de toekomst op een wit doek verschijnen en die worden dan daarna in de werkelijkheid geprojecteerd. Als dat niet gebeurt , denken wij dat het geen "ware" profetie is geweest. Maar de bijbel staat vol met "ware" profetieen, die niet schijnen uit te komen.

Komt de bijbelse profetie uit?

Waar zijn al die heerlijke beloften gebleven, die de profeten hebben gedaan van een alom vattende toestand van sjaloom (heil) in alle menselijke verhoudingen, als de Messias op aarde verschenen is.

  • Geen inwoner zal zeggen: ik ben ziek (Jes. 33:17. Verg. Ex. 23:25 v.v. Deut.28).,
  • Geen grijsaard zal er zijn, die de dagen niet verlengt (Jes. 33:17 v.v.; 40:29 v.v.; 58-68. Ex. 23:25 v.v.).

De Joden kunnen niet geloven dat Jezus de Messias is, omdat Hij deze profetieën vergeestelijkt en zij doen daarmee deze openbaringen geweld aan. We krijgen hier alleen de goede optiek, als we zien dat het hier geen voorspellingen betreft, maar beleidsvoornemens van de Heer, die Hij ons als zijn vrienden bekend maakt. Maar daarmee stelt Hij ons voor de verwerkelijking van deze beleidsvoornemens mede-verantwoordelijk. Blumhardt getuigt:

In laatste instantie reikt zoveel verlossing in het mensenleven binnen, als er van deze zijde aan geloofwens aanwezig is of niet. Het is veel gemakkelijker zich in een overgave aan Gods wil in te leven, dan de grendels weg te schuiven, die opening geven voor Gods hulp".

Elderenbosch zegt:

Dat de dood nog bestaat, waaraan jonge mensen bezwijken, voordat zij hun leven hebben vervuld, is een zaak die meer voor onze verantwoordelijkheid ligt dan we vaak denken."

Elke eindtijd-visie, die met ,,doemdenken" verwant is, verhindert God in deze beleidsvoornemens, om nu een wereldwijd heil te schenken. God kan gedwongen worden, in een bepaalde situatie, zijn beleidsvoornemens te veranderen. We lezen telkens van het diepe berouw dat God dan heeft. Dat veranderen kan ook heel positief zijn. In een nieuwe situatie kunnen zich nieuwe mogelijkheden voordoen en dan kan de profetie veranderen en dit nieuwe bevestigen.

Toetsing nodig

We zullen er ernstig tegen moeten waarschuwen, het ,,uitkomen" van de profetie tot een kenmerk van haar waarheid te maken. Want er zijn talloos vele valse ,,profetieën", die wonderlijk uitkomen en aan de machten der duisternis zijn ontsproten. M.i. mogen en moeten wij de profetie helemaal van de problematiek van het ,,uitkomen" ontlasten. Wie een profetie in een gemeenschap ontvangt, moet, als de Heer hem zo leidt, die in de gemeenschap bekendmaken, zonder zelf over de strekking te oordelen. Dan wordt hij "beoordeeld". D.w.z. dat krachtens de gave der onderscheiding der geesten de zuiverheid van zijn bedoelingen wordt vastgesteld. "Welke geest spreekt er uit hem?" En daarna wordt de profetie getoetst. Hij heeft een beleidsvoornemen van de Heer bekend gemaakt. Nu moet de gemeente bepalen of en hoe zij dit beleidsvoornemen van de Heer in haar momentele situatie kan realiseren.

Want de profeet krijgt vaak geen openbaring van de tijd, die voor de realisatie moet verlopen. Hij heeft geen inzicht in beleid, want dit is een andere geestesgave.

Er zijn oprechte broeders en zusters in een doolhof geraakt, omdat de ene profetie na de andere ,,uitkwam", en dan liep toch het spoor dood. Misschien omdat de gave van het beleidsdenken (,,leiding geven", Rom. 12:8) ontbrak, terwijl men op de weg van de profetie zich onder de gave van het beleidsdenken als charisma van de Heer mag stellen.

De raad des Heren.

Tenslotte zullen wij mogen onderscheiden ,,de raad des Heren" en de profetie. De ,,raad des Heren geeft het einddoel aan van heel zijn beleid. Hier op aarde en in de kosmos samen met ons de wereld met ,,heil" (sjaloom) te vervullen. Aan dit einddoel houdt Hij onwrikbaar vast en als het langs de ene weg niet gaat, dan kiest Hij een andere. Het is een plan van eeuwen. De profetie plaatst dit plan der eeuwen in onze concrete situatie. Hij kan, net zoals wij, erg blij zijn als een beleidsvoornemen verwerkelijkt wordt. En erg teleurgesteld als het niet lukt. Maar dan gaat de realisatie op een andere manier door.